| ||
|
| ||
![]() | ||
|
Ik ben geirriteerd geraakt en dan begint men misschien dingen te zien die er niet zijn, aldus Gerrit Komrij, in een in maart 1992 aan mij verzonden faxbericht.
Een soortgelijk gevoel van paranoia bekroop onlangs, maart 2026, de heer Arie Pos, de biograaf van Gerrit Komrij en vervolgens een nogal warhoofdig bestuurslid van de Stichting Vrienden van Gerrit Komrij, een recentelijk opgerichte instantie die zich met alles en nog wat bezighoudt, onder meer met het publiekelijk uiten van bepaalde waanideeen (waarbij mijn persoontje ook niet gespaard blijft). Leest u desgewenst dit op de website neerlandistiek.nl gepubliceerde artikel, maar let op: als gevolg van enig digitaal ongemak (een heuse hack, alsof het allemaal al niet spannend genoeg was), zijn de laatste zeven reacties op het stuk spoorloos verdwenen. Dit geldt helaas ook voor de (overigens ook elders) als separaat artikel geplaatste repliek, die aanleiding was voor NOG meer hysterische reacties vanuit eerdergenoemde Stichting. Ook het eerder bij de diverse vervolgartikelen geplaatste commentaar is niet langer te raadplegen en dat is jammer, heel erg jammer: nu kan geen mens meer zien hoe deze barokke discussie op alle fronten dramatisch uit de hand liep. Op verzoek ontvangt u van mij al deze zes artikelen in de oorspronkelijke vorm - dus met alle 73 (!) soms hoogst merkwaardige reacties - in PDF in uw mailbox. Maar weet waar u aan begint: zowel in deze artikelen als in de reacties is men hier en daar nogal zwaar op de hand en/of lang van stof; de "polemiek" sleept zich voort en er lijkt geen einde aan te komen (of misschien hier toch wel)? Stichting of geen Stichting: de berichtgeving (zie vooral ook tzummetje 1 en tzummetje 2) over de in maart 2027 te verschijnen biografie van Gerrit Komrij is op zijn zachts gezegd nogal verwarrend. En dan heb ik het nog niet eens gehad over dat bizarre interview in De Gelderlander dat het een en ander aan stof heeft doen opwaaien. Vol kwaadsappig ongeduld (dixit Arie Pos) wacht ik af. |
||
|