 |
|
|
--------------------
Ten geleide:
Onderstaande citaten uit de tussen oktober 2023 en januari 2025 door de biograaf van Gerrit Komrij aan ondergetekende verzonden e-mails worden hier geopenbaard met uitdrukkelijke toestemming van de afzender.
In een van dit twaalftal berichten (heel veel lucht, heel veel onzin en heel veel nutteloze bijlagen) sprak de heer Pos de hoop uit dat er verantwoord gebruik zou worden gemaakt van zijn mailberichten; dat kwam natuurlijk dik in orde: de man sprong immers ook zorvuldig op met MIJN correspondentie.
De biograaf verzekerde mij reikhalzend uit te zien naar mijn openbaringen en vroeg zich tegelijkertijd af waar hij “de eer van al deze aandacht” aan had verdiend.
Welnu, op deze laatste vraag probeer ik op deze manier antwoord te geven.
Maart 2027 verschijnt "de" biografie van Gerrit Komrij; ik verheug mij erop.
--------------------
Ontvangen e-mail, 13 oktober 2023, 16:22
Geachte heer Schneyderberg,
zeer bedankt voor uw mailbericht.
Als Komrij-biograaf ben ik uiteraard geïnteresseerd in de onwaarheden en omissies die u ontdekte en ook benieuwd naar het perspectief van de andere kant op deze en andere zaken.
Als u zo vriendelijk wilt zijn mij hierover nader te informeren, ben ik u zeer erkentelijk en tevens bereid daarop te reageren en aanvullende informatie te verstrekken.
Hoe pakken we dat aan? Ik woon in Portugal.
[...]
Ik verneem graag van u.
Met vriendelijke groet,
Arie Pos
De argeloze lezer van bovenstaand bericht zal menen dat dit een vriendelijke, dankbare reactie is van de biograaf van Gerrit Komrij op mijn aanbod hem van nadere informatie te voorzien.
De iets minder argeloze lezer zal daarnaast ook menen dat het bericht betrekking heeft op het door Pos geschreven nawoord bij een recente separate herdruk van Komrijs PRAATJES, een posthume ode aan vriend en collega Boudewijn Büch uit 2003.
Het laatste is correct, het eerste niet: een dergelijk aanbod heb ik natuurlijk niet gedaan.
Pos heeft mijn mail niet goed gelezen, Pos heeft mijn mail niet goed geïnterpreteerd.
Wat denkt die man wel?
Eerst een hele slechte tekst de wereld in helpen waarin mijn naam te pas en te onpas wordt gebruikt, mijn handelingen verkeerd worden beschreven en dan ineens ACHTERAF alsnog interesse tonen voor de werkelijke gang van zaken?
Eerst een hele slechte tekst de wereld in helpen waarin Komrijs brieven aan mij ongevraagd en in "onherstelbaar verbeterde" vorm worden weergegeven en dan ineens ACHTERAF alsnog interesse tonen voor de andere kant van het verhaal?
Op welke planeet ligt dat Portugal eigenlijk?
Ogenschijnlijk van de Prins geen kwaad wetend was Pos zo vriendelijk nog een aantal mails van mij te beantwoorden.
Vooral de nonchalante ontboezeming dat enkele situaties nu eenmaal niet correct konden worden weergegeven omdat bepaalde personen uit de kring van Komrij nog in leven zijn maakte grote indruk op mij.
Leest u bovenstaande regel nog even na, er staat wat er staat.
Zo'n biograaf willen we toch allemaal wel?
Ik vraag me trouwens af: zou dit misschien de "open kaart" geweest kunnen zijn waar Pos in de tweede ronde van onze correspondentie zo de mond van vol had?
Of waren dat wellicht toch de documenten die, naargelang het uitkwam, opeens te voorschijn kwamen of helaas toch onvindbaar bleken?
Intussen stapelden de wonderlijkheden zich op:
Geachte heer Schneyderberg,
het verheugt me te lezen dat we common ground betreden over de kern van de zaak […].
Ik [...] neem in de uiteindelijke biografie graag een bijgewerkte versie van het Büch-verhaal op.
Met dank aan u.
Common ground? Common ground?
Staat dat er nu echt?
De kern van de zaak? Welke kern en welke zaak?
En dat zou een reactie op mijn mail moeten zijn?
Kan deze man wel lezen? Kan deze man wel interpreteren?
Tandje erbij wellicht, in mijn volgende bericht?
Jawel, er begint hem iets te dagen, we zijn er bijna, want:
Meneer Schneyderberg,
Het verhaal wordt steeds leuker.
U mag mij overigens Arie en 'je' noemen [etc. etc. etc.].
Mijn opmerking dat 'Arie' nog maar even op de gang moesten blijven staan viel niet in goede aarde: de heer Pos - of was het toch Arie? - kapte de discussie af.
Jammer, echt jammer, we waren er bijna, want:
Zoals u ziet doe ik mijn best.
Jokkebrokken is niet mijn ding en de biografie is nog 'in progress'.
Een uitwisseling als deze waardeer ik zeer om zaken helder(der) te krijgen.
Pos heeft een vreemde kijk op het begrip "uitwisseling" en een opvallend slecht gevoel voor de timing ervan.
Maar helder was de zaak inmiddels wel, dat stond voor mij op dat moment als een paal boven Portugees water.
En over dat jokkebrokken gaan we het een volgend keer ook nog even hebben.
Hoe dan ook: na deze uiterst leerzame mailwisseling legde ik de laatste hand aan mijn "bespreking" van dat deel van het nawoord dat betrekking had op mij en/of mijn handelingen, en plaatste deze enkele weken later op mijn website.
Onder het motto "bemoei je niet met andermans zaken" liet ik de rest nog even ongemoeid.
Deze tekst - of, in de woorden van de biograaf, deze uitgebreide strafexpeditie - is hier nog steeds te lezen.
De overige in Pos' bizarre nawoord aangetroffen narigheid neem ik in het tweede deel van deze Vrolijke Beschouwingen nog even met u door.
Inderdaad, ja, met datzelfde irritante, schijtlollige toontje, dit is toch allemaal niet serieus te nemen?
In een daaropvolgend deel breng ik u op de hoogte van de manier waarop de biograaf van Gerrit Komrij zichzelf een klein jaar later meende te kunnen verantwoorden.
Daar is maar een woord voor: verbijsterend.
Wordt vervolgd, vrees ik.
Eric Schneyderberg - november 2024 (laatst herzien november 2025)
