 |
|
|
Het moet tochtig zijn geweest in Huize Pos, daar in het verre Portugal, die avond van zaterdag de 9e november 2024.
Het moet zelfs heel erg tochtig zijn geweest, gezien het hoge aantal OPEN DEUREN dat leek te moeten worden ingetrapt tijdens het samenstellen van die ene ondraaglijk lange e-mail, waar ik het in het tweede deel van deze Vrolijke Beschouwingen al over had.
Jawel, er dienden misverstanden uit de weg geruimd te worden.
Hardnekkige misverstanden zelfs!
Maar ik zat niet echt te wachten op een omslachtige en nogal vergezochte beschrijving van de werkwijze van de biograaf in het algemeen.
En op die van deze biograaf in het bijzonder al helemaal niet.
Ik zat niet echt wachten op de weergave van zijn inschatting van het publiek waarvoor hij meende genoeg materiaal te hebben dat voor hen interessant zou kunnen zijn.
Het zal je maar gezegd worden.
Ik zat niet echt te wachten op de getoonde erkentelijkheid voor de manier waarop ik zijn "voortschrijdend inzicht" een handje schijn te hebben geholpen.
En de overige DRONKEMANSPRAAT had hij wat mij betreft ook achterwege mogen laten, maar deze laatste opmerking mag u als lezer uiteraard negeren.
Waar ik wel op zat te wachten was een antwoord op die ene simpele vraag die ik de biograaf een jaar eerder al stelde:
Waarom besteedde de man letterlijk een kwart (!) van de tekst van dat malle nawoord aan een reeks voorvallen waarvan hij vrijwel niets wist [1], zonder eerst contact op te nemen met een - in zijn verhaal zelfs overdreven veel - bij naam genoemd persoon die alles in geuren en kleuren had kunnen aanvullen en toelichten?
Dit - uiteraard - met het oog op het feit dat dit een uitgebreid essay is van de hand van de officiele biograaf van Komrij, over een onderwerp dat nog steeds veel mensen aanspreekt?
En bovendien een tekst die inmiddels via elke openbare bibliotheek in Nederland - en een enkele in Belgie - door iedereen te raadplegen is?
Helaas: Pos' Pleitrede was lang en heftig, maar het echte antwoord bleef uit.
Eerder gaf ik bij wijze van introductie al wat voorbeelden, dit zijn weer andere hoogtepunten:
Waarom nam ik niet van tevoren contact op met u?
Tja, als ik van tevoren had geweten wat me aan rancune boven het hoofd hing, had ik dat natuurlijk gedaan, of geen nawoord geschreven.
En ik maar denken dat alle slechte grappen hier van mij kwamen.
Ik ben overigens niet de enige biograaf die zo werkt.
Vast niet, maar de biograaf van Gerrit Komrij is vermoedelijk WEL de enige biograaf die ZO werkt:
Alle direct of zijdelings betrokkenen interviewen ging mij te ver.
Ook voor de uiteindelijk biografie doe ik dat niet, kan ik u alvast verklappen.
Sodeju, als dat maar goed komt...!
We gaan het allemaal zien, in de biografie, hoe het daar mee zit heeft u in de roddelrubrieken kunnen lezen.
Op naar het vierde deel!
Eric Schneyderberg - november 2024 (laatst herzien november 2025)
------------
[1]
Faxbericht van Gerrit Komrij aan ondergetekende, 6 maart 1992, ook in het bezit van de biograaf:
[...] Ik verwacht dat u deze brief zult behandelen zoals hij bedoeld is: vertrouwelijk.
Hartelijke groet, Gerrit Komrij.
Aan deze verwachting heb ik ruim 30 jaar lang voldaan, iets om nog even over na te denken.
